Skip Navigation Links / خانه / یادداشت ها / روز شمار خاطرات حج (15) – اخبار وارده
1393/06/30
روز شمار خاطرات حج (15) – اخبار وارده

سه شنبه، 25 ذی القعده، 9 مهر 1392

 

حاج حمید احمدی وفا رسیده. دو سه روزی بود که زمزمه آمدنش را می شنیدیم. قرار بود مدینه بعد باشد و به جده پرواز کند، اما معلوم نیست چه اتفاقی افتاد که سر از مدینه درآورد! به اتاق مان می آید و از مصائب این دو سه روزه اش می گوید. از اینکه دو سه روز قبل برای پرواز از مهرآباد از مشهد به تهران آمده، اما سه چهار باری پروازش جابه جا شده. با یک چمدان بزرگ و سنگین او را به طبقه پنجم ششم یک آپارتمان بدون آسانسور فرستاده اند و...! بعضی ها هنوز جایگاه یک قاری قرآن آن هم از نوع ملی و بین المللی اش را نمی شناسند.

راستی تیم مدینه بعد هم به مکه رسیده. فعلا مدیریت برنامه های آن جا به عهده حاج مسعود عنایتی مقدم گذاشته شده تا جمع ما هم به آن ها ملحق شود.

منزلت زن

صبح در «همایش منزلت زن» که در سالن اجتماعات هتل برگزار می شود، اجرای برنامه داریم. ساعت 9:30 به سالن می رویم. پَنل نشین ها همگی بانو هستند. البته بعدا جا به جا می شوند و آیت الله هادوی در جایگاه می نشیند. مهدی نباتی تلاوت می کند و می رود. سخنرانان از کشورهای مختلف هم یکی یکی سخن می گویند و می روند. با شور و با حرارت. به زبان انگلیسی. یاد نشستی در همایش بین المللی پژوهش های قرآنی می افتم که مدیر جلسه نه خود انگلیسی می دانست و نه هنگام سخنرانی مهمانان خارجی از گوشی های ترجمه استفاده می کرد! البته اینجا داستان متفاوت است. آیت الله هادوی هم انگلیسی می فهمد و هم صحبت می کند.

از اجرای ما خبری نیست. کمی آزرده می شویم و شکایتش را به حاج بهزاد هم می بریم. که وقتی اجرای ما بعد از ساعت 11 است و فاصله ما هم تا محل اجرا یک دقیقه، چه لزومی دارد از ساعت 9:30 در سالن باشیم. چاره ای نیست. اینگونه ناهماهنگی ها همیشه هست و ما هم اینجا حکم کارمند را داریم. شاید هم امتحانی است برای ما که خودمان را کسی ندانیم و بدانیم بار دیگر چه هدیه ای خدا بهمان داده! همایش منزلت زن است، پس مدح اسوه زنان را می خوانیم.

شب هم به هتل «الزهراء المنیر» می رویم. حسین پورکویر هنوز صدایش برنگشته. خیلی ناراحت است.

اخبار وارده

از ایران خبر می رسد خانواده ها دور هم جمع شده اند تا برای برگزاری مراسم ولیمه مشترک تصمیم گیری کنند. این اولین باری است که هر شش خانواده دور هم جمع می شوند. برگزاری ولیمه دسته جمعی هم کار زیبایی است و هم مزایای زیادی دارد. البته خالی از عیب هم نیست. در جمع خودمان هم مخالف داریم. فعلا که ما از وطن دوریم و ریش و قیچی دست پدر و مادر هاست. باید ببینیم به چه تصمیمی می رسند.

 


نظرات
 
 
Deutsch English العربیة @ Copyright,All Rights Reserved for shamim-behesht.ir Design by Abrishamin